Hutje op de hei – door Miranda

Eindelijk, op bed. Gedachten en geluiden dwalen af. Maar plots, een duidelijk muziek geluid. De muziek galmt uit de fabriek 20 meter verderop.

Bah, wat irritant!

Het gaat niet om me op iets anders te concentreren. He, het stopt. Eindelijk! Rust. Maar nee hoor. De o zo overheersende geluiden van de muziek zijn veranderd in een irritante piep. Je vraagt het je af. Hoe kan ik dat zoooo duidelijk horen vanaf mn warme bedje. Yes, hsp for life. Nee, het is zeker niet altijd leuk. Geluiden die een gemiddeld persoon niet opvallen, vallen mij op. Soms, ik bedoel vaak, overheersen ze. Achtergrond geluiden kunnen veranderen in voorgrond geluiden. En weer andersom. 

Een o zo gewone werkdag. Ik ben werkzaam in wat men noemt, het kippenhok. En ja, ik doe er luid aan mee. Luid omdat ik anders mezelf niet hoor door alle geluiden in de omgeving die naar de voorgrond getrokken zijn. Die luide föhn, en dan ook nog die droogkap erbij. De gevoelens van Truus en de energie van Henk. Als het me teveel word vlucht ik naar de wc. Ook daar zijn veel geluiden, maar inmiddels heb ik daar een weg in gevonden. Ik plaats alle decibels in mijn hoofd in een ballon en blaas ze stevig weg. Aaaah.. nog even wat ademhalingsoefeningen erbij gecombineerd met een positive vibe meditatie, en ik kan er weer tegenaan. Ik noem dit.. reset your Brian.. 😏

Het zijn dus niet alleen die geluiden maar dus ook diverse energieën waar ik vaker niet dan wel op zit te wachten. Truus die zich boos voelt. Ook ik voel die woede. Ik besef. Ik ben niet boos. Dit is niet van mij. Dit hoort bij Truus. Ik verzamel die boosheid in die bubbel en blaas haar weg. Die negatieve energie van Henk zijn absoluut niet fijn. Ik besef. Ik ben niet negatief. Dit is van Henk. Die negatieve energie van Henk plaats ik ook in die bubbel en ook die verdwijnt een eind uit mijn buurt. Zo gaat dat.. normale dingen blijken een ware rollercoaster dankzij die overactieve voelsprieten.

In het heetst van deze strijd verlang ik naar dat hutje op de hei. Geluiden van de natuur geven mij ontspanning en rust. Geen lawaaierige fabriek. Geen racende auto’s. Alleen geluiden en energieën van de natuur. Wat geeft dat een rust. 

Natuurlijk kun je denken.. wat een last, wat een last. Maar juist dat vreet alleen maar onnodig energie. Ik probeer ze te omarmen en nee, dat gaat niet altijd in 1 keer goed. Als ik op bed lig en geluiden gaan af en aan, gooi ik er een ontspanning meditatie in. Als ik me goed genoeg daar alleen op focus trekken de geluiden langzaam weg. Ja, dit vraagt zeker wat oefening. Proberen te denken in oplossingen. Die Truus, die zo boos is. Ik probeer haar van de volle boosheid af te halen. Die negatieve energie van Henk, die probeer ik andersom bij hem neer te leggen. Vanuit een ander perspectief. Je kunt het zeker als een last zien als je zoveel hoort én voelt. Hier heeft niemand iets aan. Integendeel zelfs. Probeer, nee. Ik bedoel. Ga er iets positiefs van maken. Als jij een ander kan helpen in zijn of haar gevoel, dan help jij ook jezelf. Hoe mooi is dit? “We rise by lifting others!”
En die geluiden, tja, daar zul je je eigen weg in moeten vinden.

Liefs Miranda

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *